Cambodia. Ups & Downs

Ho Chi Minh City (Vietnam) - Phnom Penh (Cambodia) - Sihanoukville - Kampot -
Pursat - Battambang - Siem Reap - Aranya Prathet (Thailand)

Hi ,

Dank weer voor al jullie reakties. Hopelijk begrijpen jullie dat ik niet alles
persoonlijk
kan beantwoorden, want dan kom ik het internetcafe nooit uit. Het werd weer eens
tijd voor een update. De dubbeldikke kerstspecial.  In Cambodia was 't erg lastig om
te mailen, dus doe ik het maar weer vanuit de beschaafde wereld. Thailand.

Voor 't eerst heb ik wat minder leuke dagen meegemaakt door medische
probleempjes. Een serieuze ooginfectie heeft me bijna een week uitgeschakeld.
Deze dagen wilde ik in Phonm Penh blijven voor goede medische hulp, maar waren
erg saai. M'n Ray-Ban en CD speler waren m'n beste vrienden. Als slechte imitatie
van de Blues Brothers liep ik continu met zonnebril om 't licht te verdragen.

Toen ik weer normaal kon kijken zag ik iets wat weer pijnlijk was voor de ogen. Iets
waar meer mensen de ogen voor gesloten moeten hebben. De Killing Fields en
Tuol Sleng museum zijn gruwelijke herinneringen van de genocide van Pol Pot.
Tussen 75-78 zijn 17000 mensen bij Tuol Sleng gemarteld voordat ze op de Fields
geexecuteerd werden. Geschat wordt dat 2 tot 3 MILJOEN andere Cambodianen
ook in een massagraf zijn beland, maar alleen Pol Pot en z'n rode Khmer vriendjes
weten daarvan. Als je duizenden doodshoofden gesorteerd op geslacht en leeftijd
ziet liggen krijg je toch wel een dikke laag kippevel. Zelfs bij tropische
temperaturen.

In Sihanoukville was ik bijna beroofd van m'n portomonee. Op 't strand kwam een
jochie van zo'n 12 jaar naar me toe voor een praatje. Dat gebeurt hier overal en is
normaal altijd leuk, maar toen ik even naar m'n drogende t-shirt liep 5 meter verder
en terugkwam zag ik dat m'n broekzak open was. En portomonee weg. Het ventje
zette z'n onschuldigste blik op en keerde z'n zakken om waar niks in zat. De
kabouter wees naar een man die eerder voorbij was gelopen en het gedaan moest
hebben. Nou ben ik best goedgelovig, maar nog net niet achtelijk. En na een korte
speurtocht in het achterliggende struikgewas vond ik gelukkig wat ik zocht. Hij had
't
vast ook graag later weer willen vinden. Ik vind de kids erg leuk en spontaan, maar
als ik hem nog eens voor m'n voeten krijg........ De stranden zijn trouwens erg
aardig.

In Cambodia kan je weer voor normale prijzen lokaal vervoer nemen, dus heb ik
maar weer eens wat nieuwe middelen geprobeerd. Een brommer met aanhanger,
Toyota Corola met 11 man, een boot met 600 pk en als hoogtepunt achterin een
pick-up. Als alternatieve overlevingstocht kan ik de weg van Pursat naar
Battambang aanbevelen. Zo slecht kan je 't niet verzinnen. De "wegen" zijn
hier
afwisselend erg slecht en onmogelijk. 6 uurtjes door elkaar geschut worden,
blauwe knieen, rode stof overal en een fantastische indruk van het jaren 50
binnenland. Met stip op no.1 van m'n onmogelijke ritten top 5. Zelfs Laos kan hier
niet aan tippen. Het is niet te omschrijven hoe lekker m'n Angkor biertje smaakte na
de road from hell.

Over bier gesproken. Beergirls is een geweldige marketingtool hier. geen
geldverslindende reclamecampagnes om merkentrouw, loyaliteit, etc te bevorderen,
maar gewoon een kudde mooie vrouwen in ieder restaurant of bar. Overal
proberen deze, door biermerken gesponsorde, serveersters je met een charme
offensief over te halen om hun merk te drinken, En probeer dan maar eens een lullig
colatje te bestellen.

Kampot met kerst mis een normale maandag en van jinglebells heeft men nog nooit
gehoord. Oud/Nieuw was ook een beetje een non-event, want een knallende party
kwam niet echt van de grond. De locals begrepen ook niets van die rare toeristen
die vieren dat het 1 januari is. Het nieuwjaar is pas later in januari. Zelfs Davos
is
beter (voor de kenners).

In Sien Reap werd het lichaam door een zware diaree aanval geveld, maar het
vitaminen offensief overwon na enkele dagen, waarna ik eindelijk tijd had voor de
tempels van Angkor. En die zijn onwaarschijnlijk mooi. Zelfs als je al tig tempels,
pagoda's en ruines hebt gezien. M'n camera had 't er druk mee. Vooral Bayon, Ta
Prohm en natuurlijk Angkor Wat zijn schitterende bouwwerken, waar geen moderne
architect aan kan tippen. Ik wil jullie nergens toe verplichten, maar dit MOET je
gezien hebben.

Ik ga nu in een klein maandje richting Singapore. Eerst maar eens een strandje
opzoeken om bij te komen van de laatste weken. Als ik onder die palmboom weer
een internetcafe vind, zijn jullie de eersten die ervan horen.

to be continued,
Patrick

(all rights reserved)