Thailand III Down South and out

Aranya Prathet - Bangkok - Ratchaburi - Hua Hin - Chumphon - Krabi - Ko Lanta - Hat Yai - Georgetown (Maleisië)

Hi,

't werd weer eens tijd om jullie te berichten. Na een paar weekjes Zuid Thailand ben ik vandaag in Georgetown in Maleisië beland. Ik mis Nederland niet echt, maar toen ik een zak drop tegenkwam in een gedeelde badkamer moet ik zeggen dat die heerlijk smaakte. Een beetje dom van een andere NL-er om 'm daar te laten liggen, maar met gedeelde faciliteiten deel ik graag mee.

Na een dikke twee maanden was het weer 'thuiskomen' in Thailand. Ik moet m'n mening over het land een beetje bijstellen na Laos en Cambodia. Ze zijn hier toch wel een paar lichtjaartjes verder dan de 'echte' ontwikkelingslanden. Je gaat bijvoorbeeld een egaal stuk asfalt, van meer dan vijf meter, erg waarderen. Het primitieve en trage vervoer heeft zeker z'n charme, maar iets meer comfort heeft een mens ook wel eens nodig.

Bangkok was leuker dan bij aankomst in oktober. De smog was stukken minder en m'n lichaam is volledig geacclimatiseerd, dus zweet ik veel minder. Volgens een lokale weegschaal ben ik ACHT kilo kwijt, maar dat lijkt me erg veel. Wel heb ik een extra gaatje in m'n riem laten maken. Misschien is zo'n tripje een aardig alternatief dieetprogramma voor de zwaarlijvige onderons.

Ook m'n maag geniet weer volop van de Thaise kookkunst, want die lijkt op m'n lijf geschreven. In het zuiden zijn vooral de curries erg populair. Toch maar een kookcursus doen voordat ik naar Holland ga.

In etappes ben ik door het zuiden naar Maleisië afgezakt. Na Bangkok de beroemde floating markets bezocht. Aardig om te zien, maar wat kleiner en veel toeristischer dan gedacht. Bij Hua Hin de Golf van Thailand maar weer eens ingedoken om even 'vakantie' te houden op een palmrijk strand. Het sextoerisme heeft hier ook toegeslagen. Een genant maar vermakelijk schouwspel van de 40+, 50+ en oudere toeristen met hun geleasde jonge vriendinnen. Ze hebben wel heel duidelijk enkel interesse in z'n portomonee en volgen hun 'lover' op afstand
door de stad. Opzich is er niks mis met een leuke Thaise, integendeel, maar zo.

In Krabi lekker wat rondgefietst door het mooie landschap. De zon was alleen meedogeloos op een vergeten in te smeren stukje nek. Op weg naar het relaxte eiland Ko Lanta had ik precies weer eens de goede bus te pakken. Ik zat onverwachts midden in de opname van de Thaise Speed-versie. En die is wat spectaculairder dan de Amerikaanse. Op topsnelheid door dorpjes, langs de markt en scholen. Vol gas ieder kruispunt over. Onmogelijke inhaalacties waar zelfs
een Vietnamese buschauffeur van schrikt. Bijna ging het echt fout toen Jos een scherpe bocht veel te laat instuurde, maar de overvolle bus kantelde net niet. Volgens mij mogen alleen blinden hier geen bus besturen, maar zelfs daar ben ik nu niet meer zeker van.

Ook op Ko Lanta het eiland per mountainbike rondgegaan. Alleen viel het weer hier een beetje tegen. Hat Yai was de laatste stop en is een aardige stad met veel winkels, maar ook hier was de regen me iets te veel en dus maar wat eerder naar Maleisië gegaan. En als de eerste indruk de goede is, wordt 't hier ook weer top.