Down Under I. Big, Bigger, Australia
Darwin - Kakadu - Darwin - Larrimah - Mungkarta - Stuarts Well - Ayers Rock - Marla - Glendambo - Adelaide - Bendigo
G'Day,
Vanuit Zuid Australië groet ik u allen. Het tropische Darwin bleek in de regentijd toch niet zo'n ideale plaats om een baan en auto te regelen. Dus maar overgestapt op plan B: de toerist uithangen en vrienden maken die wel een auto hebben.
In de Outback is Kakadu een absolute go. Dit nationale park is wereldberoemde door de overweldigende natuur en rijke Aboriginal cultuur. Om jullie een idee van de natuur te geven kan ik zeggen dat Crocodile Dundee hier is opgenomen. Het parkje is groter dan Nederland. In drie dagen amper andere toeristen gezien. Eerst wilden we zelf wat regelen, maar zonder 4WD met ervaren chauffeur/guide bleek het echt onmogelijk. In de regentijd zijn vele wegen onbegaanbaar of moet je door ruim een meter snelstromend water (erg gaaf). Tijdens de "wet" is alles op z'n groenst en zijn de rivieren en watervallen op hun best. Door de hoge waterstand komen de Salties (=zoutwater croc die ook in zoetwater zwemt!!!!) op ongebruikelijke plekken. Voordat we ergens een verfrissende duik namen checkte onze Tarzan de omgeving.
Dat je zwemmend geen croc wil tegenkomen werd me later duidelijk. Tijdens een boottrip zagen we veel croc die zich prima kunnen verstoppen. Vanaf de boot werden stukken vlees gebruikt om ze naar de boot te lokken. Beetje kunstmatig, maar wel spectaculair. De meeste waren nog geen 2 meter, maar we hadden mazzel dat een hoog bejaarde reus ook wel eens op de foto wilden. Van anderhalve meter is een ZES meter lange croc erg indrukwekkend kan ik melden.
Tijdens wandelingen veel mooie vogels, enorme spinnen, gekke insekten en reptielen gezien. Ook mooie rotstekenigen van Aboriginals gezien. Tijdens het hout sprokkelen voor een kampvuur kwam de guide met een 2 meter lang slanggetje aan en bezorgde de dames op de tour een slappeloze nacht. In de categorie nieuwe gerechten kangaroo vlees gegeten. Een aanradertje.
Na Kakadu een paar dagen gefeest in Darwin en met Fransman Jeff, Canadees Bevan in ruim een week de Stuart Highway gezien. Van Darwin tot Adelaide, via Ayers Rock, werd me duidelijk wat ze met grote afstanden bedoelen. Zo'n 4000 km en om de 300 een paar huizen en een benzinepomp in de middle of nowhere. We kwamen in de meest fantastische gehuchten. Larrimah heeft ons hart gestolen. Het leek wel een filmset voor een western. Alle clichés over het leven in de outback kwamen hier te samen.
De giga lange weg gaat bijna geheel rechtuit door oneindig lijkende vlakke landschappen. Als chauffeur schrik je van een bocht of een andere auto. Of schrik je wakker van een voorbij denderende roadtrain. En toch verveel je je geen moment want het uitzicht was mooi. En levert mooie plaatjes op. Vooral de rode aarde is apart.
Wildkamperen in de outback was waanzinnig. Iedere avond vonden we een panoramisch plekje voor de tenten. Van de slangen of ander wild weinig gezien in ons ritueel afgebakende territorium. Ook een kampvuur hield ongewenst bezoek weg. Maar alle voedselresten waren iedere morgen weg en sommige sporen leken verdomd veel op snakes. De sterrenhemel was ongelofenlijk mooi in de woestijn.
Darwin en het opgewaardeerde dorp Alice Springs konden niet echt indruk maken. Ayers rock is echter een ander verhaal. Deze enorme rode rots is een uniek natuurverschijnsel. Een rondje van 9 km om de rots was bijzonder. Om Ayers te beklimmen heb je ruim een uur en goede conditie nodig, maar is zeer de moeite waard. Je moest wel zorgen dat je voor achten begon, want later was het door de hitte verboden. De zinderende hitte (45)in de woestijn met een fohnwind maakt het lichaam erg sloom.
Ozzies houden van groot. Grote afstanden, lange truck, enorme boederijen. We passeerden een cattlefarm van 1400 vierkante km. Langs de weg veel dode kangaroo's gezien waar enorme roofvogels een goed maal aan hebben. Helaas geen levende skippy's gezien overdag.
Later bleek dat we onderweg veel mazzel hadden, omdat we de overstromingen en stormen in het noorden telkens een dag voor bleven. Anders waren we totaal ingesloten in de Outback en dat gun je niemand. Een paar dagen in de leuke stad Adelaide geweest en daarna Bendigo bezocht. Hier woont een Ozzie vriend Micheal die ik eerder in Laos ontmoette. Bij zijn huis een paar dagen relaxed en met 'm naar Melbourne gereden waar ik morgen de Grandprix bezoek. Eindelijk komt deze lange gekoesterde droom uit. Volgende keer horen jullie daar alles van.
G'Day,
Vanuit Zuid Australië groet ik u allen. Het tropische Darwin bleek in de regentijd toch niet zo'n ideale plaats om een baan en auto te regelen. Dus maar overgestapt op plan B: de toerist uithangen en vrienden maken die wel een auto hebben.
In de Outback is Kakadu een absolute go. Dit nationale park is wereldberoemde door de overweldigende natuur en rijke Aboriginal cultuur. Om jullie een idee van de natuur te geven kan ik zeggen dat Crocodile Dundee hier is opgenomen. Het parkje is groter dan Nederland. In drie dagen amper andere toeristen gezien. Eerst wilden we zelf wat regelen, maar zonder 4WD met ervaren chauffeur/guide bleek het echt onmogelijk. In de regentijd zijn vele wegen onbegaanbaar of moet je door ruim een meter snelstromend water (erg gaaf). Tijdens de "wet" is alles op z'n groenst en zijn de rivieren en watervallen op hun best. Door de hoge waterstand komen de Salties (=zoutwater croc die ook in zoetwater zwemt!!!!) op ongebruikelijke plekken. Voordat we ergens een verfrissende duik namen checkte onze Tarzan de omgeving.
Dat je zwemmend geen croc wil tegenkomen werd me later duidelijk. Tijdens een boottrip zagen we veel croc die zich prima kunnen verstoppen. Vanaf de boot werden stukken vlees gebruikt om ze naar de boot te lokken. Beetje kunstmatig, maar wel spectaculair. De meeste waren nog geen 2 meter, maar we hadden mazzel dat een hoog bejaarde reus ook wel eens op de foto wilden. Van anderhalve meter is een ZES meter lange croc erg indrukwekkend kan ik melden.
Tijdens wandelingen veel mooie vogels, enorme spinnen, gekke insekten en reptielen gezien. Ook mooie rotstekenigen van Aboriginals gezien. Tijdens het hout sprokkelen voor een kampvuur kwam de guide met een 2 meter lang slanggetje aan en bezorgde de dames op de tour een slappeloze nacht. In de categorie nieuwe gerechten kangaroo vlees gegeten. Een aanradertje.
Na Kakadu een paar dagen gefeest in Darwin en met Fransman Jeff, Canadees Bevan in ruim een week de Stuart Highway gezien. Van Darwin tot Adelaide, via Ayers Rock, werd me duidelijk wat ze met grote afstanden bedoelen. Zo'n 4000 km en om de 300 een paar huizen en een benzinepomp in de middle of nowhere. We kwamen in de meest fantastische gehuchten. Larrimah heeft ons hart gestolen. Het leek wel een filmset voor een western. Alle clichés over het leven in de outback kwamen hier te samen.
De giga lange weg gaat bijna geheel rechtuit door oneindig lijkende vlakke landschappen. Als chauffeur schrik je van een bocht of een andere auto. Of schrik je wakker van een voorbij denderende roadtrain. En toch verveel je je geen moment want het uitzicht was mooi. En levert mooie plaatjes op. Vooral de rode aarde is apart.
Wildkamperen in de outback was waanzinnig. Iedere avond vonden we een panoramisch plekje voor de tenten. Van de slangen of ander wild weinig gezien in ons ritueel afgebakende territorium. Ook een kampvuur hield ongewenst bezoek weg. Maar alle voedselresten waren iedere morgen weg en sommige sporen leken verdomd veel op snakes. De sterrenhemel was ongelofenlijk mooi in de woestijn.
Darwin en het opgewaardeerde dorp Alice Springs konden niet echt indruk maken. Ayers rock is echter een ander verhaal. Deze enorme rode rots is een uniek natuurverschijnsel. Een rondje van 9 km om de rots was bijzonder. Om Ayers te beklimmen heb je ruim een uur en goede conditie nodig, maar is zeer de moeite waard. Je moest wel zorgen dat je voor achten begon, want later was het door de hitte verboden. De zinderende hitte (45)in de woestijn met een fohnwind maakt het lichaam erg sloom.
Ozzies houden van groot. Grote afstanden, lange truck, enorme boederijen. We passeerden een cattlefarm van 1400 vierkante km. Langs de weg veel dode kangaroo's gezien waar enorme roofvogels een goed maal aan hebben. Helaas geen levende skippy's gezien overdag.
Later bleek dat we onderweg veel mazzel hadden, omdat we de overstromingen en stormen in het noorden telkens een dag voor bleven. Anders waren we totaal ingesloten in de Outback en dat gun je niemand. Een paar dagen in de leuke stad Adelaide geweest en daarna Bendigo bezocht. Hier woont een Ozzie vriend Micheal die ik eerder in Laos ontmoette. Bij zijn huis een paar dagen relaxed en met 'm naar Melbourne gereden waar ik morgen de Grandprix bezoek. Eindelijk komt deze lange gekoesterde droom uit. Volgende keer horen jullie daar alles van.

0 Comments:
Een reactie posten
<< Home