Vietnam II The final chapter

Hue - Hoi An - Dalat - Ho Chi Minh City (Saigon)


Hi westerlingen,

Tijdens een heftige onweersbui zit ik in een cafe te schuilen en mail ik maar weer 'ns wat, voordat ik morgen Cambodia induik.

Vietnam was even wennen maar krijgt uiteindelijk toch nog een ruime voldoende. De locals zijn erg aardig en behulpzaam. Zelfs de cyclo drivers en straatverkopers in HCM begrijpen dat je niet altijd wat wil kopen. Een Vietnamese oorlogsvetaraan gaf me de gouden tip om tegen verkopers 'Maybe tomorrow' te roepen ipv 'No, thank you'. Deze diplomatieke kreet tast het tere eergevoel van de verkoper niet aan. Het ligt niet aan hem of z'n handel dat je niets koopt, maar aan iets anders. En 't werkt prima. Als je 'm de volgende dag alleen weer treft kost 't iets meer moeite om zonder lachen hetzelfde te zeggen.

Een weg oversteken in Hanoi was erg lastig, maar in HCM is het een vak apart. Voor de ontelbaar vele scooters, brommers en fietsers betekent links en rechts of rood en groen niet zoveel. De beste methode is simpel (DON'T TRY THIS AT HOME) Gewoon in hetzelfde tempo doorlopen zonder links of rechts te kijken en al helemaal niet o[ het oneindige getoeter te reageren. Het verkeer past zich vanzelf aan. Als extra tip gebruik ik een local als buffer.

Tijdens m'n trip spreek ik vele mensen. Locals en reizigers uit alle windstreken. Hoe meer ik hoor en zie van andere culturen hoe trotser ik word dat m'n wieg in NL stond. We blijken toch wel een erg liberaal volkje te zijn. Bijna iedereen vind NL-ers aardig en open-minded. We staan er een stuk beter voor dan de Duitsers, Amerikanen, Fransen en vooral Israelisch.

Hue en vooral Hoi An waren het bezoeken waard. Hue heeft een mooi oud citadel en Hoi An is een schilderij opzich. Ondermeer de NL koopvaardij heeft hier ooit een welvarend havenstadje van gemaakt. Het is een beetje vervallen, maar dat heeft ook zo z'n charme. My Son was een cultureel toppertje. Dit tempelcomplex behoort met Angkor Wat en Borobudur tot de belangrijkste overblijfselen van andere beschavingen in de regio. De andere twee hoop ik later op m'n tour te zien.

Dalat was mede door het slechte weer niet super, dus maar snel verder zuidwaarts gegaan naar HCM. In vergelijking met Bangkok is 't een aardig provinciestadje. Veel kleiner, ruimer, schoner en gemoedelijker. Het Franse koloniale verleden heeft hier en in heel 't land duidelijk wat architectonische en culinaire sporen achtergelaten.

De temperatuur begin weer aardig op te lopen. Het zweet komt weer massaal naar buiten. Met een frisse cocnutshake bij de hand groet ik U. Ook alvast maar goede feestdagen toegewenst. M'n kerst is zeker wit, want de stranden van Cambodia kunnen op me rekenen eind December.

Vietnam

Dong Ha - Hanoi - Halong Bay - Cat Ba - Hanoi - Sapa - Bac Ha - Hanoi - Hue


Ha,

Uitgeteld na een lange busrit (17 uur) van Hanoi naar Hue zit ik half slapend achter een pc om jullie weer eens te mailen.

Vietnam was best wel even wennen na het onovertroffen Laos. Het is hier een nationale sport om iedere toerist een poot uit te draaien. Met echt iedere aankoop proberen ze het weer. Zelfs voor een baquette sta je nog af te dingen als je niet 5x de lokale prijs wenst te betalen. Ik begrijp ook wel dat ik wat meer dan Twan Modaal ($50 pm) kan besteden, maar 't moet wel leuk blijven. Maar natuurlijk zijn er ook veel aardige en leuke Vietnamezen, dus zoek ik die maar op.

De menukaart is hier zeer veelzijdig. Natuurlijk de loempia's maar ook hond, kikker, inktvis en slang staan erop. Dog steak leek me niks, maar een slang moet je toch eens geprobeerd hebben. In een chic snake tentje kreeg ik eerst een klein schoteltje met slangenhart aangeboden. Het was even schrikken toen ik het geroutinerd met m'n stokjes wilden pakken, want het bewoog nog. Maar als je slang wil eten moet je daar toch even doorheen, dus gewoon doorgeslikt en weggespoeld met een glaasje slangenbloed. Gevolgd door een andere gifgroen drankje. Erg gezond voor het lichaam en geest zegt men.

Daarna 11 gangen met allerlei slanggerechten gegeten. In soep, in deeg, rauw, gefrituurd, gegrilld, enz en dat alles wegspoelen met slangenwijn en bijenwijn. Erg lekker allemaal vooral de wijn smaakt prima. Ondertussen zit een giga cobra ons (achter glas) enigszins geirriteerd aan te kijken. Blijkbaar waardeert hij 't niet zo dat we z'n familie heerlijk zitten op te eten. Dit zeer
exclusieve eten kost een record bedrag van $8. Daar eet je hier een week noodles of rijst van.

Volgens goed communistisch gebruik heeft men geen werkloosheid. Je krijgt daardoor wel de meest fantastische banen. Een kaartje voor een boottrip naar 't bijzonder mooie Halong Bay koop je aan 't loket. 2 meter verder geef je 't aan no.2, die het eenvoudige kaartje uitvoerig checkt. Deze geeft het kaartje dan direct door aan z'n buurman (no.3). Deze is gediplomeerd gaatjesknipper en doet z'n werk dan ook uiterst professioneel. Je krijgt het kaartje weer terug om het anderhalve meter verder voorgoed in te leveren bij de inneemspecialist (no.4). En zo hebben vier mensen toch maar weer een baan.

In Hanoi ben ik een tijdje blijven hangen. De stad heeft iets aangenaams. Men noemt 't het Parijs van de Orient. Zelf vind ik het wel iets van Havanna hebben. Tussendoor wat uitstapjes gedaan naar Halong Bay en Sapa. Vooral de boottrip naar Halong Bay en Cat Ba eiland in de Golf van Tonkin kan ik aanbevelen. Erg indrukwekkend om de bijna 2000 rotseilanden in de zee te zien.
Sapa in het noorden was aardig, maar haalden het niet bij m'n trekking in Thailand. Wel even een glimp van Zuid-China gezien aan de andere kant van de rivier. Morgen staat Hue op 't programma en daarna reis ik verder naar 't zuiden. Dus ik vermaak me wel en hopelijk jullie ook in dat prachtige paradijs.