vrijdag, maart 22, 2002

Holland. Windmills, Cheese & Home

Bangkok – Frankfurt – Graide – Brussels – Brugge – Zoeterwoude


Hi,

‘Oost west thuis best’ zegt een oud Hollands gezegde. Met enige vertraging ben ik dan eindelijk weer terug. Terug in een paradijs met heerlijke stamppot, polders en klagers. Na ruim 17 maanden kan de stopwatch weer ingedrukt. Het grootste nieuws is dat ik niet alleen ben. Met opvallend weinig moeite kreeg ik Tomomi ook het vliegtuig in. Spijker je Japans dus maar snel wat bij. Haar ontdekkingsreis gaat dus nog even door. Als d’r privé reisleider heb ik dan ook
gelijk een goed excuus om allerlei dingen te gaan zien.

Om alle cameraploegen op Schiphol te mijden kozen we voor de Duitsland - België route. Na m’n ouders de verrassing van hun leven te hebben gegeven in de altijd mooie Ardennen op adem gekomen. Dat jullie trouwens in dit onmogelijk koude klimaat kunnen leven. M’n lichaam is volledig gewend aan een subtropisch klimaat. Ik trek m’n fleece voorlopig nog niet uit.

Na Myanmar de laatste twee weken in Thailand doorgebracht. Eerst op de mooie eilandjes Ko Chang en Ko Samet. Daarna heb ik zo’n beetje ieder winkelcentrum van Bangkok gezien. Twaalf uur vliegen naar Frankfurt was na alle bus- en treinervaringen in Azië opeens peanuts. Slapen was geen enkel probleem. Zowaar moesten we daarna zelf achter treinkaartjes aan. Ik was gewend om op ieder station ‘vrienden’ te hebben die me van alles aanboden. Het is wel lekker dat je vaste prijzen hebt. Voor ieder ding afdingen werd ik een beetje moe. Het blijft wel grappig hoe simpele trucjes uiterst effectief blijven. Zelfs als je geen flauw idee van een reële prijs hebt blijkt een hevig verontwaardigde blik al snel wonderen te doen om de startprijs aanzienlijk naar beneden te krijgen.

Maar liefst 5 verschillende treinen waren nodig om tot Graide te komen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik Duitsland opeens mooi vond. Langs de Rijn valt veel moois te zien. Een stedentrip langs Luxemburg, Brussel en Brugge is ook al achter de rug. Eindelijk ook de Kinderdijk eens gezien. Werelderfgoed op z'n Nederlands. Geen winkeltjes of entreeprijs. Leuk om te zien, maar ik ga natuurlijk niet vertellen dat dit, op steenworp afstand van huis, het mooiste was van m'n trip. Die Euro was gelijk wel praktisch door m’n omweg. Het nieuws van de opmerkelijke gelijkenis tussen de 2 Euro en 10 Bath (0.12 €) munt ging als een lopend vuurtje door Thailand. Zuiver voor experimentele doeleinden daarom een handje munten meegenomen.

Nederlandse televisie begrijp ik steeds minder. Zappend kwam ik opeens bij de mooiste wc bril van het jaar verkiezing uit. Hebben jullie soms ook foto’s ingestuurd? Dat soort dingen heb ik nog stil kunnen houden in Azië, maar ooit zullen ze er toch wel achterkomen. Ook zie ik telkens een rare kale man in beeld. Misschien dat ik te lang ben weggeweest, maar gaat hij premier worden?

Voorlopig worden jullie dus niet meer lastiggevallen door dit soort mailtjes. Je loopt echter wel de kans dat ik m’n reisverhalen tegen je gaat vertellen. En uiteraard Tomomi kom showen. Ik heb een beetje opgeschept dat jullie super aardig zijn, dus stel haar niet teleur. Ik zal de foto collectie eerst ook aanzienlijk terugbrengen, want alles zien kan ik jullie niet aandoen. Dank voor alle leuke reacties en tot gauw.