Down Under VII. Paradise, Scorpions & Exit
Carnarvon - Ningaloo Reef - Carnarvon - Galena Bridge - Joondalup NP - Fremantle - Perth
G'day,
Uw reizende reporter staat op het punt Australië te verlaten. Tijd voor een laatste mailtje dus. Wel een beetje opvallend dat ik overspoeld werd met mail toen ik over Tomomi begon! Voor al de nieuwsgierigen heb ik goed nieuws, want nog steeds vind ze me fantastisch. Ongelofelijk hé!
Tomaten, tomaten en nog eens tomaten is een aardige beschrijving van m'n tijd in Carnarvon. Erg spannend dus. Als je spaarvarken bijna aan anorexia er onderdoor gaat, vind je het opeens schitterend.
Werken was even nodig, maar uiteraard vergeet ik niet waarom in dit land ben. Met een lang weekend naar Exmouth ging het reizigersbloed weer sneller stromen. In één klap kunnen twee toppers van de verlanglijst. Ningaloo Marine Park is niet zo wereldberoemd als Great Barrier Reef, maar insiders tippen het. Met een slordige 250 km ook beslist geen lullig koraalrif. Vanaf het fabelachtige Turquoise Bay flipper je in tien meter naar een onderwaterparadijs. De variatie
in koraal is groot en met 500 verschillende soorten tropische vis kijk je je ogen uit. Met een lekkernij (banaan) in de hand kwamen dichtbij. Prachtig om in dit kleurrijke aquarium rond te zwemmen. Op het parelwitte strand was het tussendoor ook bijzonder aangenaam. Wat kan het leven toch mooi zijn.
Na de mooie visjes werd het tijd voor het grotere werk. En als ik zeg groot bedoel ik ook GROOT. Want walvissen van zo'n 15 meter zijn echt gigantisch. In de wateren rondom Exmouth is het ideaal overwinteren voor deze humpbacks. Het is dan ook niet moeilijk zo'n onderzeeër te spotten. Zelfs met hun logge lijf kunnen ze nog heel aardig springen. Iedere keer als we dat zagen ging de boot erop af, maar helaas waren we telkens net even te laat dichtbij. Jammer maar toch zeker een fantastische ervaring rijker. Op weg terug naar 'huis' Coral Bay nog bezocht. Ook absoluut niks mis mee.
Nu de zakken weer gevuld zijn werd het tijd het snikhete plaatsje te verlaten. De locale vvv is wild enthousiast over alle attracties, maar geloof me je mist echt helemaal niks. Het blijft wel grappig hoe men over afstanden denkt. Toen een gewenst boek uitverkocht was werd verwezen naar een shop in Perth! 950 km verder!
Terug in Perth werd ons tweetalige auto verkoopplan ontvouwd. Ik moet zeggen dat het leuker is om koper te zijn, maar uiteindelijk bleek een Japanse de gelukkige. Het is erg schattig naief hoe Japanners elkaar vertrouwen. Als ze zegt dat het een goede wagen is word dat meteen als waarheid aangenomen. Nu was het een prima wagen, maar ik denk dat Beun de Haas graag aan Japanners verkoopt.
Het duurde even voordat ik m'n draai in Australië vond, maar 9 maanden later kijk ik terug op een geweldige tijd. De natuur is super, de trotse bevolking vriendelijk en de meatpie (taartje met vlees en saus) de beste uitvinding. Ongeveer 25.000 km trok ik door het land. Met Tasmanië, de Outback en Ningaloo Reef als absolute highlights. Kamperen in de Outback blijft bijzonder.
Superstil en waanzinnige sterrenhemels. Al de gevaren van woestijnbewoners bleek wat overdreven, maar éénmaal terecht.
Halfslapend onder m'n slimme klamboe zag ik opeens een giftig baasje naast me. De schorpioen lag reeds op z'n rug te spartelen. Waarschijnlijk net genoeg gesnoepd van m'n speciaal behandelde mosquitonet. Onder het motto zeker is zeker hem uit z'n lijden verlost. Om daarna het sluipmoordenaartje eens aandachtig te bestuderen.
Het land van het populaire Footy (Australisch voetbal), Chicken Salt en de drive in bottle shop ruilen we graag in voor Azië. Indonesië als eerste stop. Ik begin al te kwijlen als ik de Lonely Planet lees. En helemaal te schuimen als ik aan het eten denk. Maak je over mij dus maar geen zorgen, want ik ben er nu al van overtuigd dat dit land ook weer een fantastische ervaring gaat
worden. M'n wielrenners bruine lichaam is ook hard toe aan een tropisch strandje.
Uw Australië correspondent groet u dus voor het laatst vanuit Down Under.
G'day,
Uw reizende reporter staat op het punt Australië te verlaten. Tijd voor een laatste mailtje dus. Wel een beetje opvallend dat ik overspoeld werd met mail toen ik over Tomomi begon! Voor al de nieuwsgierigen heb ik goed nieuws, want nog steeds vind ze me fantastisch. Ongelofelijk hé!
Tomaten, tomaten en nog eens tomaten is een aardige beschrijving van m'n tijd in Carnarvon. Erg spannend dus. Als je spaarvarken bijna aan anorexia er onderdoor gaat, vind je het opeens schitterend.
Werken was even nodig, maar uiteraard vergeet ik niet waarom in dit land ben. Met een lang weekend naar Exmouth ging het reizigersbloed weer sneller stromen. In één klap kunnen twee toppers van de verlanglijst. Ningaloo Marine Park is niet zo wereldberoemd als Great Barrier Reef, maar insiders tippen het. Met een slordige 250 km ook beslist geen lullig koraalrif. Vanaf het fabelachtige Turquoise Bay flipper je in tien meter naar een onderwaterparadijs. De variatie
in koraal is groot en met 500 verschillende soorten tropische vis kijk je je ogen uit. Met een lekkernij (banaan) in de hand kwamen dichtbij. Prachtig om in dit kleurrijke aquarium rond te zwemmen. Op het parelwitte strand was het tussendoor ook bijzonder aangenaam. Wat kan het leven toch mooi zijn.
Na de mooie visjes werd het tijd voor het grotere werk. En als ik zeg groot bedoel ik ook GROOT. Want walvissen van zo'n 15 meter zijn echt gigantisch. In de wateren rondom Exmouth is het ideaal overwinteren voor deze humpbacks. Het is dan ook niet moeilijk zo'n onderzeeër te spotten. Zelfs met hun logge lijf kunnen ze nog heel aardig springen. Iedere keer als we dat zagen ging de boot erop af, maar helaas waren we telkens net even te laat dichtbij. Jammer maar toch zeker een fantastische ervaring rijker. Op weg terug naar 'huis' Coral Bay nog bezocht. Ook absoluut niks mis mee.
Nu de zakken weer gevuld zijn werd het tijd het snikhete plaatsje te verlaten. De locale vvv is wild enthousiast over alle attracties, maar geloof me je mist echt helemaal niks. Het blijft wel grappig hoe men over afstanden denkt. Toen een gewenst boek uitverkocht was werd verwezen naar een shop in Perth! 950 km verder!
Terug in Perth werd ons tweetalige auto verkoopplan ontvouwd. Ik moet zeggen dat het leuker is om koper te zijn, maar uiteindelijk bleek een Japanse de gelukkige. Het is erg schattig naief hoe Japanners elkaar vertrouwen. Als ze zegt dat het een goede wagen is word dat meteen als waarheid aangenomen. Nu was het een prima wagen, maar ik denk dat Beun de Haas graag aan Japanners verkoopt.
Het duurde even voordat ik m'n draai in Australië vond, maar 9 maanden later kijk ik terug op een geweldige tijd. De natuur is super, de trotse bevolking vriendelijk en de meatpie (taartje met vlees en saus) de beste uitvinding. Ongeveer 25.000 km trok ik door het land. Met Tasmanië, de Outback en Ningaloo Reef als absolute highlights. Kamperen in de Outback blijft bijzonder.
Superstil en waanzinnige sterrenhemels. Al de gevaren van woestijnbewoners bleek wat overdreven, maar éénmaal terecht.
Halfslapend onder m'n slimme klamboe zag ik opeens een giftig baasje naast me. De schorpioen lag reeds op z'n rug te spartelen. Waarschijnlijk net genoeg gesnoepd van m'n speciaal behandelde mosquitonet. Onder het motto zeker is zeker hem uit z'n lijden verlost. Om daarna het sluipmoordenaartje eens aandachtig te bestuderen.
Het land van het populaire Footy (Australisch voetbal), Chicken Salt en de drive in bottle shop ruilen we graag in voor Azië. Indonesië als eerste stop. Ik begin al te kwijlen als ik de Lonely Planet lees. En helemaal te schuimen als ik aan het eten denk. Maak je over mij dus maar geen zorgen, want ik ben er nu al van overtuigd dat dit land ook weer een fantastische ervaring gaat
worden. M'n wielrenners bruine lichaam is ook hard toe aan een tropisch strandje.
Uw Australië correspondent groet u dus voor het laatst vanuit Down Under.
posted by Patochan at 22:48
0 comments
