Down Under IV & New Zealand. Meat pies, Kiwi's, Volcanoes & Corona

Melbourne - Moggs Creek - 12 Apostles - Jimmy Creek - Buandik - Kingston - Adelaide - Sydney - Christchurch (NZ) - Akaroa - Port Levy - Pines Beach - Ashley - Moana - Ross - Franz Josef - Haast Beach -Lake Hawea - Mossburn - Milford Sound - Manapouri - Slope Point - Chrstalls Beach - Kakanui - Mount Cook - Waikuku - Kaiteriteri - Tasman - Picton - Weber - Tongariro NP - Tahorakuri - Army Bay - Ngahau Bay - Piahia - Cape Karikari - Lake Taharoa - Auckland


Tena Koutou,

Om een beetje interessant te beginnen maar een groet in de Maori taal. Eindelijk heb ik weer eens een moment om m'n belevenissen te mailen. Ik kan melden dat al dat gereis nog steeds fantastisch is. Tussen Melbourne en Auckland was weer genoeg te beleven.

De route Melbourne - Sydney liep met een ruime omweg. Ik greep de kans om bij een oud-collega in de auto te springen. En over de Great Ocean Road te touren. Die naam is wel op z'n plaats trouwens. Ook the Grampians nog even meegepakt om via de altijd leuke stad Adelaide pijlsnel naar Sydney te treinen. Daar even een 'echte' toerist uitgehangen en in een dag alle sights gezien. Met het Opera House en de Rocks als toppertjes.

Boven Nieuw Zeeland had ik al een gratis panoramische vlucht. Vanuit de luchtbus waren de Zuid Alpen al indrukwekkend. In Christchurch was ik al snel de trotse bezitter van een sportieve Toyota Corona. Een werelddeal voor 500 kiwi's. In Cambodja had ik al eens het genoegen om met 9 man in een Corona te reizen. Toen de bestuurdersstoel delende en met een versnellingspook tussen m'n benen. Nu was ik zelf in control. Met de uit China ingevlogen co-driver Arnold hebben we op een ideale manier onze rally van ruim 6500 km's in verschillende klassementsproeven afgeraced. Corona lustte graag verse olie, de koplampen gaven sfeerverlichting en de soms kon ze d'r (motor)klep niet dicht houden. Maar verders echt een prima wagentje. Ook de buitenspiegel was afgebroken, maar je moet ook niet te veel achteruit kijken.

Onze highlight tour ging via witte bergen en blauwe meren op het zuid eiland naar actieve vulkanen en mooie baaien in het noorden. Ik was gewaarschuwd dat hier nog mooier zou zijn dan Tasmanië. Nu gooi ik m'n voorliefde voor dat eiland niet gelijk weer overboord, maar lelijk is het hiet zeker niet.

Af en toe leek het wel of we over een mooi schilderij reden. In het zuiden heb je continue witte bergtoppen om je heen. Als ik alle bezorgde berichten mag geloven bleven we de echte winter net voor. Bij Slope Point (foto) m'n zuiderlijkste puntje van deze planeet aangetikt. Best een gek gevoel. Als alternatieve uitgestelde nieuwjaarsduik met onze waveboards de frisse oceaan ingedoken. Van de lokale fauna zonnende zeeleeuwen, speelse zeehondjes en zelfs een walvisje (of hele grote dolfijn) gezien. Bij Abel Tasman NP in perfect weer een zee kayak gehuurd. Ik heb trouwens nog een kist overrijpe appels staan. Als jij weet naar welke Nederlandse provincie Abel het land heeft vernoemd is die misschien wel voor jouw. Ik hoop dat deze prijsvraag meer jullie niveau is.Geintje.

In hoofdstad Wellington het boeiende Te Papa nationale museum bezocht en ook even bij het parlement naar binnengestapt. Bijna was Corona hier trouwens weggesleept van onze gratis parkeerplaats. We konden het ook niet laten om het plaatsje met de langste naam ter wereld even aan te tikken. Neem even diep adem om het uit te spreken.
Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitan
atahu.

Op het noordeiland is vooral het vulkanische gebeuren bijzonder. Lopen langs een vulkaan door een maanlandschap bij Tongariro NP was toch wel wat anders dan een gewone berg. Craters of the moon is een mysterieus park. Overal komt rook uit de grond. Ook bij Orakei Korako stonk het weer naar zwavel. In dit thermische gebied stroomt het hete water over kleurrijke terrassen. Het water, mineralen en algen maken er samen een bijna onwerkelijk natuurverschijnsel van. Met bubbelende modder en spuitende geisers hadden we alle vulkanische verschijnselen weer gehad. Even een 'authentiek' Maori dorp bezocht. De Haka war dance werd je bijna bang van.

Bay of Islands in het warme noorden is weer totaal anders. Met een boot ontdekten we al snel een grote school dolfijnen. Ruim een uur bleven Flipper en z'n vrienden speels rond de boot draaien. Sommigen gooiden er bijna achteloos enorme sprongen uit. Erg gaaf. Toch net even anders dan het dolfinarium. Het kostte veel moeite om niet een stuk mee te zwemmen. Helaas mocht dat niet omdat er wat jonge bottlenosejes bij zaten. Balen maar die kans grijp ik hopelijk in West Australië nog.

De steden zijn niet echt boeiend, maar Auckland is de uitzondering op de regel. De stad leeft en heeft een leuke sfeer. En super Aziatisch eten. De Kiwi's zijn een prima volk. Je krijgt ze alleen erg kwaad als je benzine in een melkfles giet.

Met speciale koerier komen er een 'paar' foto's jullie kant op. Arnold's bezoek kwam precies op tijd om m'n Nederlands te redden. Na een tijdje amper ons taaltje gesproken te hebben moest ik in het begin een beetje naar m'n woorden zoeken. Maar ik zit weer op het oude niveau. M'n Tom 'Castaway' Hanks look toch maar weer verruild voor het vertrouwde beeld. Zo lijk ik weer een beetje op m'n paspoortfoto als in woensdag Sydney weer in wil. De Corona voor wat zakgeld geruild. Nou dat was weer een beetje het verhaal. Of willen jullie nog weten dat Arnold een gigatische walvis zag? Of was het toch een rots.